![]() |
![]() |
Często słyszymy, że filozofia jest niepraktyczna, że jest to coś, co nie jest dla każdego człowieka
, albo słyszymy powiedzenie "To żadna filozofia..." i używa się go wtedy, gdy coś nie jest skomplikowane, bowiem niestety istnieje przekonanie, że filozofia jest skomplikowana.
Od XX. wieku, szerzy się nie tylko Europą formalizm, który miał na celu uproszczenie komunikacji nie tylko człowieka z człowiekiem, ale na przykład człowieka z komputerem i spowodował on mocną kategoryzacje i selekcję w naszym życiu. Taka selektywność do dziś przejawia się w naszym społeczeństwie. Paradoksem wpływu tego formalizmu jest to, że wiele humanistycznych kierunków podzieliło się i każdy ruszył własną ścieżką bez refleksji nad innymi dziedzinami. Doszło do podzielenia i kategoryzacji "rzeczy" w taki sposób, że niektóre się od siebie oddaliły i utraciły własną tożsamość, głębokość, czy sam cel.
W czasach utopii, marzeń i rzeczywistości chcemy rozmawiać o filozofii. Rozmawiać o filozofii oznacza rozmawiać o wielu rzeczach.
Czy filozofia jest utopią..? Może nam się tak wydawać, ponieważ zawiera sporo elementów, które mają się odbyć w przyszłości. Czy jest to marzenie? Przecież o filozofii tak, czy inaczej śniły wspaniałe osobowości wszystkich wielkich cywilizacji. Jest to rzeczywistość? Jestem przekonana, że wszyscy ludzie, chociaż o tym nie wiedzą i nie posiadają żadnych tytułów, są filozofami. Jestem przekonana, że filozof rodzi się w każdym człowieku, który pyta się o najrozmaitsze rzeczy i ten który, spotka się sam ze sobą, chce wiedzieć, kim jest.
Jest to forma obawy psychicznej, która zaczyna przy różnych okazjach opanowywać pole psychiczne i mentalne, przejawia się też w innych aspektach ludzkich: Strach z przygody, strach z ryzyka, strach, gdy coś zgubimy, ale też strach z sukcesu.Wiele razy powiedziane było, że człowiek to zwierzę mające obyczaje. Jest to prawdą. Człowiek ma sporo "władców", którzy troszczą się o to, żeby go wyćwiczyć w pewnych zwyczajach, które dodadzą mu w ramach społeczności, uczucie pewności. Ci sami "władcy" troszczą się tym, aby rozsiać strach po to, aby nie zapomnieć nauczanych zwyczajów. Przynajmniej w takiej mierze, żeby pasowało to umysłowi wyżej cytowanych treserów.
Filozofia jest nauką równie naturalną, jak nauka chodzenia i poruszania się po tym Świecie, który przejawia się w takiej formie, w jakiej go na obecną chwilę postrzegamy. Owa filozofia jest naturalnym wewnętrznym procesem, nierozerwalnym od naszego życia zewnętrznego. Niejeden raz życie stawia nas w różnych ciężkich sytuacjach, a już na pewno w tak nieodwracalnej jak śmierć. Jesteśmy nieustannie zmuszani do przemyśleń nad istotą naszego bytu, tym, skąd pochodzimy i dokąd zmierzamy, oraz nad sensem tego, co robimy.
Wydaje się, że nie ma pośród nas człowieka, który nie pragnąłby szczęścia. Wydaje się, że każdy spośród nas ma własną definicję i miarę Szczęścia. Ale czym jest Szczęście? Czy istotą szczęścia jest zaspokojenie potrzeb? Czy szczęście jest chwilowe czy jest stanem trwałym? A może jest to prostsze niż mi się wydaje i zależne od stężenia endorfin w moim ciele? Wobec tego czy szczęście jest tylko odczuwaniem emocji, szczególnym stanem, a może Szczęście jest przejawem w materialnym świecie którejś z Idei?
Już długo jesteśmy w podróży. Czasami jesteśmy zmęczeni, czasami natchnięci naszymi zwycięstwami w pokonywaniu przeszkód na drodze, odkryciami, jaki jest nasz własny wewnętrzny potencjał i zewnętrzne możliwości. Jesteśmy miło zaskoczeni odkryciami technologicznymi wspierającymi nas w naszej podróży. Czasami jesteśmy przerażeni zdarzającymi się okrucieństwami, które zdrowy rozsądek nie jest zdolny zrozumieć, pojąć jak jest możliwe, że do nich w ogóle mogło dojść i że mogliśmy do nich dopuścić.
