![]() |
![]() |
Często słyszymy, że filozofia jest niepraktyczna, że jest to coś, co nie jest dla każdego człowieka
, albo słyszymy powiedzenie "To żadna filozofia..." i używa się go wtedy, gdy coś nie jest skomplikowane, bowiem niestety istnieje przekonanie, że filozofia jest skomplikowana.
Od XX. wieku, szerzy się nie tylko Europą formalizm, który miał na celu uproszczenie komunikacji nie tylko człowieka z człowiekiem, ale na przykład człowieka z komputerem i spowodował on mocną kategoryzacje i selekcję w naszym życiu. Taka selektywność do dziś przejawia się w naszym społeczeństwie. Paradoksem wpływu tego formalizmu jest to, że wiele humanistycznych kierunków podzieliło się i każdy ruszył własną ścieżką bez refleksji nad innymi dziedzinami. Doszło do podzielenia i kategoryzacji "rzeczy" w taki sposób, że niektóre się od siebie oddaliły i utraciły własną tożsamość, głębokość, czy sam cel.
Kiedy obserwujemy dobrze historię filozofii, możemy zauważyć, że początkowo filozofia nie była wcale nauką, czy wyspecjalizowaną dziedziną, ale prawdziwą sztuką. Sztuką, którą kochający Mądrość używali praktycznie w życiu własnym czy publicznym. Formalizm zabił w filozofii sztukę i wolność. Wrzucił ją do schematu intelektualnych paradoksów i logizmów, czy hermetycznych sofizmatów w taki sposób, że dziś raczej nie przyciąga uwagi ludzi, ale odwrotnie, może nawet ludzi odpychać. Paradoksem całej sprawy jest także to, że naprawdę wielcy filozofowie i nie myśląc tylko o starożytności, byli dosyć dalecy od czegoś takiego jak formalizm i ci najwięksi w historii byli od niego zupełnie wolni
.
Filozofia jest sposobem życia i głębokim metafizycznym wewnętrznym przeżyciem doświadczeń, które napotykamy na co dzień, nawet jeżeli ich nie zauważamy. Jest obojętne, czy nazywamy się filozofami, czy nie.
To, co na pewno istotne jest, czy naprawdę kochamy Mądrość, bowiem jeżeli naprawdę ją kochamy, to na pewno nie staniemy się formalistami, ale raczej filozoficznymi Idealistami (w znaczeniu platońskim).